Zmniejsz zdjęcie do wybranej wagi w KB

Wymiary zdjęcia zostają bez zmian, a narzędzie szuka najwyższej jakości, przy której plik mieści się w limicie. Najpierw zapisuje obraz z jakością 95%. Jeśli plik jest za duży, sprawdza jakość 30%, a potem dzieli ten przedział na pół, aż znajdzie granicę z dokładnością do ok. 1 punktu procentowego. Na jeden rozmiar obrazu przypada najwyżej 8 prób i za każdym razem mierzona jest rzeczywista waga zapisanego pliku.

Zdjęcie, które mieści się w limicie przy jakości 95%, nie traci jej bez potrzeby. Jeśli plik od początku jest w wybranym formacie i waży mniej niż limit, narzędzie oddaje go bez zmian.

Jakość ma dolną granicę. Duże zdjęcie z telefonu, np. 4000×3000 px, przy limicie 50 KB zwykle nie zmieści się nawet przy jakości 30%, jeśli wymiary mają zostać takie same. Dostajesz wtedy najmniejszy plik, jaki udało się uzyskać, z wyraźną informacją, że limit jest przekroczony.

W takiej sytuacji włącz opcję Pozwól zmniejszyć wymiary. Narzędzie zmniejsza wtedy obraz krokami, z zachowaniem proporcji, i po każdym kroku znowu dobiera jakość. Każdy krok skraca boki co najmniej o 15%, a gdy plik jest kilka razy za duży, krok jest większy. Zmniejszanie kończy się, gdy plik zmieści się w limicie, gdy dłuższy bok spadnie do 64 px albo po 12 krokach.

Jeśli formularz wymaga konkretnych wymiarów, np. 600×800 px, najpierw ustaw je w narzędziu zmiana rozmiaru zdjęcia lub przytnij zdjęcie, a potem dopasuj tu wagę z wyłączonym zmniejszaniem wymiarów.

Narzędzie liczy 1 KB jako 1000 bajtów, więc limit 200 KB oznacza najwyżej 200 000 bajtów. Część formularzy i programów liczy 1 KB jako 1024 bajty (KiB). Dla nich limit 200 KB to 204 800 bajtów, więc wynik zmieści się z zapasem. Eksplorator Windows też podaje wagę w jednostkach po 1024 bajty, dlatego plik o wadze 200 000 bajtów pokaże jako ok. 195 KB.

Niektóre formularze wymagają pliku mniejszego niż limit i odrzucają plik ważący dokładnie tyle, ile limit. Jeśli wynik zostaje odrzucony tuż przy granicy, ustaw limit o kilka KB niższy, np. 190 zamiast 200.

JPG przyjmuje prawie każdy formularz i system. Ten format nie obsługuje przezroczystości, więc przezroczyste fragmenty plików PNG i WebP dostają białe tło. WebP przy tej samej wadze zwykle zachowuje więcej szczegółów i obsługuje przezroczystość, ale część formularzy, zwłaszcza starszych, przyjmuje tylko JPG. Opcja WebP jest aktywna tylko w przeglądarkach, które potrafią zapisywać ten format.