Usuwanie polskich znaków online - zamiana ą, ę, ł na a, e, l

Przykład: „Zażółć gęślą jaźń” → „Zazolc gesla jazn” (zamienionych 9 znaków). Litera „ł” wymaga osobnej reguły, bo w Unicode nie jest „l” z dodanym znakiem - dlatego proste skrypty często ją pomijają. Tutaj jest obsługiwana poprawnie.

• SMS-y - jedna polska litera przełącza wiadomość na kodowanie UCS-2 i skraca limit ze 160 do 70 znaków. Bez ogonków zapłacisz za mniej części.
• Nazwy plików i folderów - unikniesz „krzaczków” po przesłaniu pliku na serwer, do chmury lub przez starsze programy.
• Adresy URL i loginy - adresy stron i e-maili najlepiej zapisywać w ASCII (do adresów URL użyj generatora slugów).
• Systemy księgowe, przelewy i pliki CSV - niektóre banki i programy nie akceptują znaków diakrytycznych w opisie przelewu czy danych importu.

Po włączeniu opcji „Usuń także inne znaki diakrytyczne” narzędzie rozkłada litery do postaci podstawowej (normalizacja Unicode NFD) i usuwa znaki łączące, a litery bez rozkładu zamienia według tabeli: ß→ss, æ→ae, œ→oe, ø→o, đ→d, þ→th. Przykład: „Müller, Straße, Øresund, Čapek” → „Muller, Strasse, Oresund, Capek”.

Wiadomość „Przypominamy o wizycie w środę o 15:00. Prosimy o potwierdzenie.” ma 64 znaki, w tym „ś” i „ę”. Z polskimi znakami jest wysyłana w UCS-2 (limit 70), więc mieści się w jednym SMS-ie, ale już tekst o długości 120 znaków wymaga 2 części (po 67 znaków). Bez ogonków ta sama wiadomość 120 znaków to jeden SMS (limit 160 w GSM-7). Przy wysyłce 1000 przypomnień oznacza to 1000 zamiast 2000 płatnych wiadomości. Pamiętaj, że w treściach dla ludzi (e-maile, dokumenty, strony WWW) polskie znaki należy zachować - brak ogonków obniża czytelność i bywa odbierany jako niestaranność. Liczbę części SMS przed wysłaniem sprawdzisz w liczniku znaków.